https://www.jlsmt.ir/ مطالعات زبان، ادبیات و گفتمان راهبردی fa daily 1 Sat, 23 Aug 2025 00:00:00 +0330 Sat, 23 Aug 2025 00:00:00 +0330 https://www.jlsmt.ir/article_731817.html واژه‌گزینی و واژه‌سازی یا لغت‌سازی و اصطلاح‌یابی در هر زبانی به دو صورت رسمی و غیررسمی صورت می‌گیرد. از رایج‌ترین روش‌ها در هر زبانی، واژه‌گزینی و واژه‌سازی غیررسمی است که نویسندگان، استادان، شاعران، صاحب‌نظران و متخصصان رشته‌های مختلف و مردم عادی خودکار واژگان تازه‌ای را به فراخوئر نیاز خود می‌سازند. نیروهای نظامی (به‌ویژه ارتش) از مهمترین واژ‌ه‌سازان گمنام در زبان فارسی بوده‌اند که تاکنون واژه‌های زیادی اغلب به صورت غیررسمی(درون متن و شفاهی) ساخته و استفاده کرده‌اند و سبب افزایش توان و پویایی بیشتر زبان فارسی در حیطۀ نیازهای رزمی و دفاعی این زبان شده است. نیروهای نظامی اغلب از شیوه‌های مختلف و گاه ابتکاری و ذوقی برای واژه‌سازی یا واژه‌گزینی برای بیان مقاصد خود یا برای معادل‌سازی در برابر واژگان بیگانه استفاده کرده‌اند و ظرفیت و توان مناسب زبان فارسی را در بیان و انتقال درست دانش‌ها و نیازهای نظامی و رزمی نشان داده‌اند. توان این نهادها در رواج واژ‌ه‌های مصوب واژه‌سازان رسمی و نیز آفرینش و رواج واژه‌های غیررسمی از سوی نظامیان، شمشیری دولبه است و علاوه بر جنیه‌های مفید و مثبت آن، می‌تواند در صورت نبود نظارت، افراط و تفریط در امر واژه‌سازی و واژه‌گزینی یا بی‌توجهی دلسوزان زبان فارسی، زیان‌های بزرگی در رواج واژگان جعلی و نامناسب در پی داشته باشد؛ بنابراین توجه جدی و علمی به این موضوع بیش از پیش ضروری به نظر می‌رسد. https://www.jlsmt.ir/article_732030.html این مطالعه به بررسی تأثیر شگرف سکوهای ارتباط دیجیتالی - رسانه‌های اجتماعی، میم‌ها و ایموجی‌ها - بر بیان و گفتمان زبانی می‌پردازد. و  با استفاده از یک رویکرد ترکیبی همگرا و موازی، تحلیل محتوای کیفی پست‌های رسانه‌های اجتماعی (توییتر، اینستاگرام، تیک‌تاک) و میم‌ها[1] را با تحلیل کمی احساسات مربوط به استفاده از ایموجی‌ها تلفیق می‌کند. کنسرسیوم یونیکد بر اساس یافته ها، سکو‌های دیجیتال از طریق خلاقیت مشارکتی، تکامل زبانی را تسریع می‌کنند و جوامع حاشیه‌نشین را قادر می‌سازند تا نوآوری‌های واژگانی (مثلا « Yeet» و « No Cap») را به روش چندوجهی با ترکیب متن، تصاویر و ارجاعات فرهنگی، پرورش دهند(سلفا ساستر و همکاران[2]، ۲۰۲۲). میم‌ها به عنوان مصنوعات پویا برای تفسیرهای سیاسی-اجتماعی ظاهر می‌شوند، با الگوهای ویروسی مانند #جان_سیاه‌پوستان_مهم_است که روایت‌های پیچیده را در قالب‌های قابل اشتراک‌گذاری خلاصه می‌کنند، در حالی که ایموجی‌ها به عنوان ابزارهای فرا زبانی عمل می‌کنند که ابهام متنی را کاهش می‌دهند، اگرچه تفسیر آنها در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است (به عنوان مثال،😂 در مقابل 😭در بافت‌های غربی و  فارسی). این مطالعه با نشان دادن اینکه چگونه ارتباطات دیجیتال، هنجارهای سیال و مبتنی بر کاربرد را بر سیستم‌های دستوری سفت و سخت ترجیح می‌دهد، نظریه‌های ساختارگرایانه ثبات زبانی را به چالش می‌کشد. اچیسون[3](2001)    همچنین دموکراتیزه شدن مرجعیت زبانی را برجسته می‌کند، جایی که کاربران - نه نهادها –گفتمان را شکل می‌دهند، علیرغم خطرات تصاحب فرهنگی و رقیق‌سازی معنایی. پیامدهای آن برای آموزش شامل ادغام زبان‌های بومی دیجیتال در برنامه‌های یادگیری زبان و سواد رسانه‌ای برای پرداختن به چالش‌های اخلاقی و تفسیری است. محدودیت‌ها، مانند اتکا به داده‌های عمومی و حذف زبان‌های کمتر مطالعه شده، نیاز به تحقیقات طولی و فراگیر در مقیاس جهانی را برجسته می‌کند. این مقاله با ترکیب دیدگاه‌های زبانی، اجتماعی-فرهنگی و فناوری، چارچوب‌های میان‌رشته‌ای را برای درک تغییر زبان در جهانی که به طور فزاینده‌ای دیجیتالی می‌شود، پیشنهاد می‌دهد. [1]Reddit, Imgur [2] Selfa-Sastre [3] Aitchison https://www.jlsmt.ir/article_732367.html تسلط داشتن بر زبان انگلیسی یکی از ارکان اصلی موفقیت عملیاتی در مأموریت‌های نظامی چندملیتی محسوب می‌شود، زیرا موجب بهبود ارتباطات، تصمیم‌گیری و همکاری میان نیروهای متحد می‌گردد. با این‌ وجود، روش‌های سنتی آموزش انگلیسی به‌عنوان زبان دوم  معمولاً پاسخگوی نیازهای زبانی و انگیزشی خاص پرسنل نظامی نیستند، که این مسئله می‌تواند به کاهش انگیزه و عملکرد ضعیف منجر شود.  این پژوهش به بررسی استفاده از واقعیت مجازی    به عنوان یک روش آموزشی انگیزشی برای یادگیری زبان انگلیسی در نیروهای نظامی می پردازد. تمرکز اصلی این مطالعه بر تاثیر واقعیت مجازی در افزایش تسلط بر اصطلاحات تخصصی در شرایط پرتنش و هماهنگی با فرهنگ نظامی است. با تکیه بر نظریه های انگیزشی این تحقیق بررسی می کند که چگونه شبیه سازی های تعاملی و بافت محور می توانند موجب افزایش ارتباط موثر- شایستگی زبانی و انگیزه درونی در محیط های آموزشی با شرایط پرخطر شوند. این پژوهش با استفاده از یک رویکرد ترکیبی ( مصاحبه – نظرسنجی و مشاهدات کلاسی) میزان تاثیر آموزشی مبتنی بر واقعیت مجازی را در 50 زبان آموز نظامی و 15 مدرس را ارزیابی کرده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که اعتماد به نفس یادگیرندگان پس از آموزش با واقعیت مجازی در تمرینات میدانی تا 30 درصد افزایش یافته است. این نتایج نشان می دهند که استفاده از واقعیت مجازی می تواند آمادگی زبانی و عملیاتی نظامی را بهبود بخشد. علاوه بر مزایای ذکرشده – مطالعه حاضر چالش هایی از مقیاس پذیری آموزش – میزان آمادگی مربیان و تخصیص منابع را نیز شناسایی کرده و راهکارهایی را برای بهبود سیاست گذاری و اجرای این روش ارائه می دهد. با ادغام فناوری واقعیت مجازی در آموزش زبان نظامی – این پژوهش بر اهمیت روش های آموزشی زمینه محور و انگیزشی تاکید دارد که می توانند پرسنل را برای چالش های زبانی عملیات چند ملیتی مدرن آماده کنند.  https://www.jlsmt.ir/article_732489.html این مقاله به بررسی میراث پایدار استعمار در حوزه‌های زبان‌شناسی و ادبیات می‌پردازد و راهبردهای دگرگون‌کننده‌ای برای استعمارزدایی در دانشگاه و جامعه‌ی گسترده‌تر پیشنهاد می‌کند. با استناد به نظریه‌های پسااستعماری، اندیشه‌های استعمارزدایانه و پداگوژی انتقادی، پژوهش حاضر سلطه‌ی کانون‌های ادبی اروپامحور و زبان‌های استعماری مانند انگلیسی و فرانسوی را مورد نقد قرار می‌دهد؛ سلطه‌ای که دانش‌های بومی را به حاشیه رانده و زمینه‌ساز تداوم خشونت معرفتی شده است.  با بررسی زمینه‌های تاریخی، این پژوهش نشان می‌دهد که چگونه استعمار سلسله‌مراتب زبانی، شکل‌گیری کانون‌های ادبی و هژمونی فرهنگی را رقم زده و نابرابری‌های جهانی در تولید دانش را تقویت کرده است. مقاله همچنین راهبردهای کلیدی استعمارزدایانه را شناسایی می‌کند؛ از جمله: گوناگون‌سازی برنامه‌های درسی برای محوریت دادن به صداهای حاشیه‌ای، ترویج چندزبانگی از طریق اقداماتی مانند احیای زبان مائوری در نیوزیلند، و بازنگری در رویکردهای آموزشی با بهره‌گیری از پداگوژی انتقادی پائولو فریره[1](۲۰۰۷) نمونه‌هایی همچون جنبش «رودز باید برچیده شود[2]» در آفریقای جنوبی، پژوهش‌های استعمارزدایانه در آمریکای لاتین و برنامه‌های زبان‌های بومی، هم ظرفیت‌ها و هم چالش‌های این راهبردها را آشکار می‌سازند  با وجود پیشرفت‌هایی که در این مسیر صورت گرفته، مقاله به بررسی موانع پابرجا می‌پردازد؛ از جمله مقاومت ساختاری نهادها، نمادین سازی[3] تنش میان استانداردهای جهانی دانشگاهی و ویژگی‌های فرهنگی محلی. در نهایت، این پژوهش استدلال می‌کند که استعمارزدایی در حوزه‌های زبان و ادبیات برای دستیابی به عدالت معرفتی و برابری فرهنگی ضروری است. مقاله خواستار اصلاحات ساختاری در دانشگاه‌هاست؛ از جمله گوناگون‌سازی هیئت علمی، بازنگری در محتوای دروس و همکاری فعال با جوامع حاشیه‌ای برای برچیدن چارچوب‌های استعماری. با تمرکز بر نظام‌های دانشی بومی و تقویت روایت‌های سکوت‌شده، این مطالعه بر لزوم یک تحول بنیادین در جهت شمول‌پذیری، عدالت اجتماعی و گوناگونی معرفتی در فضاهای آکادمیک و اجتماعی تأکید می‌ورزد.[1] Freire,[2] #RhodesMustFal[3] Tokenism https://www.jlsmt.ir/article_732491.html این پژوهش به بررسی نقادانه راهبردهای زبان‌شناسانه استفاده شده در مدیریت بحران‌های شرکتی و تأثیر آن‌ها بر ترمیم وجهه سازمانی می‌پردازد. در فضای کسب‌وکار امروزی که سازمان‌ها به ‌طور فزاینده‌ای در معرض بحران‌های مختلف قرار دارند، نقش ارتباطات راهبردی و استفاده هوشمندانه از زبان برای بازیابی اعتبار از اهمیت بسزایی برخوردار شده است. مطالعه حاضر با اتکا بر سه چارچوب نظری اصلی— «نظریه موقعیتی ارتباطات بحران[1] » اثر کومبس[2] (۲۰۰۷)، «نظریه بازسازی تصویر» اثر بنوآ[3] (۱۹۹۵) و «چارچوب گفتمان نوسازی» اولمر و همکاران[4] (۲۰۱۴) و با به‌کارگیری روش تحلیل محتوای کیفی، به واکاوی بیانیه‌های بحران شرکت‌های ایرانی در صنایع مختلف پرداخته است .یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که انتخاب راهبرد زبانی مناسب به‌طور مستقیم به نوع بحران و میزان مسئولیتی که ذی‌نفعان به سازمان نسبت می‌دهند، وابسته است. به‌طور مشخص، ترکیب راهبرد «عذرخواهی صریح» با «اقدام اصلاحی» مؤثرترین روش برای کاهش سرزنش ذی‌نفعان و تسهیل بازیابی وجهه شناسایی شد. راهبرد «انکار» تنها در مواردی که سازمان در نقش «قربانی» بحران ادراک می‌شد، کارایی داشت. همچنین، استفاده از راهبردهای «تقویت» (یادآوری دستاوردهای گذشته) در کنار پیام‌رسانی پیش‌دستانه، به‌ویژه در سازمان‌هایی با سابقه مثبت، به بهبود نگرش ذی‌نفعان کمک کرد. اگرچه کمتر مورداستفاده قرار گرفته بود، اما ادغام «گفتمان نوسازی» که بر اخلاق‌مداری و چشم‌انداز آینده تأکید دارد، به عنوان یک مکمل راهبردی قدرتمند برای ترمیم پایدار اعتبار شناسایی شد.این پژوهش با ارائه شواهد تجربی از بافت ایران، شکاف بین نظریه و عمل را پر کرده و درک عمیق‌تری از نحوه تأثیرگذاری ظرافت‌های زبانی (مانند صراحت، زمان‌بندی، وجه سببی افعال و چارچوب‌بندی بلاغی) بر ادراک ذی‌نفعان ارائه می‌دهد. نتایج این مطالعه می‌تواند مبنایی برای طراحی دستورالعمل‌های عملی و آموزش متخصصان ارتباطات برای طراحی پیام‌های بحران مؤثرتر باشد. [1] SCCT [2] Coombs, 2007 [3] Benoit, 1995 [4] Ulmer, Sellnow, & Seeger https://www.jlsmt.ir/article_732492.html در دنیای نظامی معاصر، تسلط بر زبان انگلیسی، به‌ویژه مهارت خواندن، نقش مهمی در ارتقای توانمندی‌های ارتباطی، اطلاعاتی و عملیاتی نظامیان ایفا می‌کند. این مقاله با هدف بررسی راهبردهای مؤثر برای تقویت مهارت خواندن زبان انگلیسی در میان فراگیران نظامی تدوین شده است. در این راستا، ابتدا به تبیین اهمیت خواندن در بافت نظامی و ضرورت‌های آن پرداخته شده، سپس پیشینه پژوهش‌های داخلی و بین‌المللی مرتبط مرور گردیده است. مقاله با تحلیل چالش‌های اصلی، از جمله کمبود انگیزه، ضعف در واژگان تخصصی، و محدودیت منابع آموزشی در محیط‌های نظامی ادامه می‌یابد. در بخش راهبردها، شیوه‌هایی چون خواندن گسترده، استفاده هدفمند از متون تخصصی نظامی، به‌کارگیری فناوری‌های آموزشی، و طراحی فعالیت‌های تعاملی محور مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج نشان می‌دهند که بهره‌گیری از راهبردهای متنوع و متناسب با بافت نظامی، می‌تواند در ارتقای درک مطلب، افزایش دایره واژگان، و تقویت اعتماد به نفس زبان‌آموزان نظامی مؤثر واقع شود. در پایان، پیشنهاداتی برای بهبود برنامه‌های آموزشی و طراحی دوره‌های تخصصی زبان در نهادهای نظامی ارائه شده است. این مقاله می‌کوشد با تلفیق دیدگاه‌های نظری و کاربردی، نقشی در ارتقای کیفیت آموزش زبان انگلیسی در حوزه نظامی ایفا کند.